Raporty społeczne: dobrowolne czy obowiązkowe?
Raportowanie społeczne (CSR) jest rekomendowane przez inwestorów i uznawane za dobrą praktykę firm. Mimo to w większości krajów raporty CSR są dobrowolne i nieuregulowane prawem. Jednak ta sytuacja stopniowo ulega zmianie.W kilku krajach wdrożone zostały obowiązkowe zasady raportowania, a na forum Unii Europejskiej toczy się obecnie dyskusja na temat zwiększania poziomu przejrzystości firm poprzez narzędzie raportowania CSR.
Dlatego też analizowane są doświadczenia krajów, w których obowiązują zapisy dotyczące raportowania szerszego niż tylko finansowe.
W 2007 roku w Szwecji zostały wprowadzono obowiązkowe raportowanie dla spółek państwowych. Regulacja „Guidelines for external reporting by state-owned companies” wymaga przedkładania raportów zgodnych z Wytycznymi Global Reporting Initiative.
Analiza praktyki wskazała, że regulacja wpłynęła na usprawnienie procedur sprawozdawczych w firmach i przyczyniły się przede wszystkim do wyższego poziom świadomości i wzrostu wiedzy na temat zrównoważonego rozwoju w firmach.
W 2008 roku w Danii do „Danish Financial Statements Act” wprowadzono zmianę o obowiązku raportowania CSR w rocznych raportach finansowych w spółkach państwowych oraz giełdowych (ok. 1100 firm zostało objętych obowiązkiem).
Badanie dotyczące rezultatów wprowadzone regulacji ujawniło, że 43% spółek po raz pierwszy ujmowało CSR w rocznym raporcie. Mimo, że nowa regulacja nakładała kolejne obciążenie na firmy, była ona elastyczna – firmy mogły same zdecydować w jaki sposób będą raportować. Uznały one również, że regulacja pozwoliła im na wdrożenie i/lub usystematyzowanie działań CSR w firmach.
W 2011 roku rząd hiszpański regulacją „Ley de ekonomia sostenible” wprowadził obowiązek raportowania CSR dla firm zatrudniających powyżej 1000 pracowników, niezależnie od struktury własności. Rozwiązane jest wzorowane na duńskim.
W niektórych krajach np. we Francji, firmy są zobowiązane przedstawiać skutki swojej działalności społecznej i środowiskowej od wielu lat. Jednak tam te regulacje nie mają tak ścisłego charakteru jak rozwiązania szwedzkie.
Warto również zwrócić uwagę na regulacje w Wielkiej Brytanii, gdzie fundusze emerytalne są zobowiązane do informowania o ujęciu kwestii środowiskowych czy społecznych w swojej strategii inwestycyjnej. To powoduje, że kierują one swoją uwagę na firmy, które działają odpowiedzialnie i dostarczają informacji na ten temat.
Za wzrostem wymogów raportowania stoją oczekiwania interesariuszy, nie tylko takich jak konsumenci i organizacje społeczne, ale przede wszystkim środowiska inwestorskie, dla których raporty przygotowane w oparciu o standardy GRI pozwalają na lepszą ocenę ryzyk pozafinansowych.
Więcej o regulacjach w zakresie CSR i rządowych politykach znajduje się w przygotowanej na zlecenie Ministerstwa Gospodarki "Analizie instytucjonalnych modeli promocji CSR w wybranych krajach", która nakreśla sytuację w 14 krajach.
Źródło: CSRinfo.org


Drukuj
Wykop
